معراج فنا

در کوی محبت به وفایی نرسیدیم
                                                              رفتیم ازین راه و به جایی نرسیدیـم
هرچند که در اوج طلب هستی ما سوخت
                                                             چون شعله به معراج فنایی نرسیدیـم
با آن همه آشفتگی و حسرت پرواز 
                                                             چون گرد پریشان به هوایی نرسیدیم
گشتیم تهی از خود و در سیر مقامات
                                                             چون نای درین ره به نوایی نرسیدیم
بی مهری او بود که چون غنچه ی پاییز
                                                             هرگز به دم عقده گشایی نرسیدیـــــم
ای خضر جنون ! رهبر ما شو که دراین راه
                                                             رفتیم و سرانجام به جایی نرسیدیـــم

                                                                                               شفیعی کدکنی (م.سرشک)