روزی زیبایی و زشتی در ساحل دریایی به هم رسیدند و به هم گفتند:

<< بیا در دریا شنا کنیم.>>

برهنه شدند و در آب شنا کردند و زمانی گذشت و زشتی به ساحل

بازگشت و جامه های زیبایی را پوشید و رفت.

زیبایی نیز از دریا بیرون آمد و تن پوش اش را نیافت از برهنگی

خویش شرم کرد و به ناچار لباس زشتی را پوشید و به راه خود رفت.

تا این زمان نیز مردان و زنان این دو را با هم اشتباه می گیرند. اما

اندک افرادی هم هستند که چهره ی زیبایی را می بینند و فارغ از جامه هایی

که بر تن دارد اورا می شناسند. و برخی نیز چهره ی زشتی را می شناسند

لباس هایش او را از چشم های اینان پنهان نمی دارد.

                                                    جبران خلیل جبران